Room Eleven en Le Le zijn al bijna grijs!
Ik heb nu al een tijdje de nieuwe CD van Room Eleven en het debuut van Le Le, totaal verschillende CD’s maar beide steengoed. Vandaar dat ze dus al bijna grijs gedraaid zijn 
.
Room Eleven heeft ‘Mmm… Gumbo?’ uitgebracht. Best anders dan hun voorgaande CD, voor m’n gevoel wat minder feel good liedjes. Minder Jazzy, meer Jazz. Hoewel ‘Hey Hey Hey’ de eerste single is en ook meteen het eerste nummer van de plaat, vind ik het derde nummer ‘Lalala Love’ iets leuker. Wat vrolijker en leuke mix van talen.
Le Le is als het neer komt op mix van talen nog stukkie erger. Nederlands, Duits, Frans, Engels. Maar wie is Le Le? Le Le is Serge Fabergé (aka P. Fabergé, aka Pepijn Lanen – bekend van de Jeugd van Tegenwoordig), Pièt Par’a (aka Pieter Janssen – Designer), Rimer London (aka Riemer Veerman, drummer van Comtron). Enfin, ze zijn bekend van liedje van Skinny Jeans. Staat niet op de plaat. Wel op de plaat en nog veel leuker: Breakfast (ho’s en eitjes), Hard (meligheid?), La Bouche (potentieel zomerhitje). Maar ook Daft Punk achtig, luister maar eens Show Monaco en Kickstart Le Brommer.
Het CDtje is voor sommige weinig houdbaar, maar ik ben best content met de beats dus luister dit voorlopig nog wel even 
.
Hieronder nog videootjes van resp. Hey Hey Hey van Room Eleven en Breakfast van Le Le.
