Het nummer ‘de stad Amsterdam’ van Acda en de Munnik is velen bekend. Maar JEZUS wat kan die Jacques zingen.

Het einde van het jaar nadert, dus is het tijd voor lijstjes. Zojuist heb ik eens mijn Last.fm statistieken erbij gepakt en kon daaruit concluderen dat onderstaand lijstje mijn persoonlijke top 5 van albums uit 2008 is.

• Le Le – Flage (581 plays)
• Gnarls Barkley – The Odd Couple (93 plays)
• The Ting Tings – We Started Nothing (63 plays)
• Duffy – Rockferry (56 plays)
• Gabriella Cilmi – Lessons to Be Learned (50 plays)

Wat kunnen we hieruit opmaken? Nuja, voornamelijk dat er maar één in 2008 gereleased album echt top was. Het album van Gnarls Barkley… tsja, zal wel, maar heeft absoluut geen indruk op mij gemaakt (ik zal wel een keer een per ongeluk vergeten m’n iPod uit te zetten waardoor hij op repeat nogal wat plays heeft gekregen). The Ting Tings.. ja, hun album is er wel eentje om van te smullen. Vooral Great DJ en That’s Not My Name zijn geweldige nummers. Ook Duffy – de nieuwe Amy Winhouse? – heeft een zeer fijn album uitgegeven. Lievelingsnummer: Warwick Avenue (terwijl ik de CD had aangeschaft voor Mercy). En last but not least: Gabriella Cilmi (zij dan de nieuwe Amy Winehouse?)… is wel blijven hangen, maar niet echt heel spannend. Wel weer zo’n belachelijke stem ala Amy Winehouse.

Als ik verder naar mijn stats in het algemeen kijk, kan ik voornamelijk concluderen dat ik weinig spannends heb geluisterd in 2008. En ook nog eens niet zo heel veel.

Tijdens mijn nachtdiensten van vorige week heb ik weer eens radio geluisterd (het is gewoon fijn om af en toe een stem te horen of om even te kunnen bellen). Meteen weer geïnspireerd tot een hoop leuke nieuwe muziek (normaal check altijd wat obscure muziek-review sites – op die manier loop je de pop muziek toch vaak mis).

Wat te denken van Gabriella Cilmi met ‘Sweet About Me’ (video). Verbazingwekkende stem voor een 16 jarige… luister na dat nummer voor de grap eens naar ‘You Know I’m No Good’ van Amy Winehouse (video). Allebei mooi, en lijkt allebei op elkaar. Cilmi de nieuwe Winehouse?

Een ander – errug pop-rock – nummer komt van Kid Rock. Volgens mij heeft hij een leuk zomerhitje in handen met ‘All Summer Long’. Een mengeling van Warren Zevon’s ‘Werewolves In London’ (video) en Lynyrd Skynyrd’s ‘Sweet Home Alabama’ (video). Tot dit laatste nummer is Kid Rock’s nummer ook meteen ode. Het is hem vergeten dat het absoluut geen artistiek hoogstandje is – het liedje zorgt immers voor gedachtes over warme zomeravonden, bbq’s en koude biertjes. Andere mensen zijn het daar overigens absoluut niet mee eens (zie de comments voor wat glimlachjes).

Natuurlijk ook nog wat onbekendere muziek ingeslagen – de nieuwe Beck bijvoorbeeld. En ook niet geheel onbelangrijk, een LOI CD set met een cursus Italiaans .

Piraterij in ons eigen landje wordt dan nu eindelijk een halt toegeroepen. Nouja, gaat gebeuren op termijn. Nuja, gaan ze proberen op termijn. En wel de piraterij bestaande uit het downloaden van muziek en films, tot woensdag werd gedacht dat dat nog volledig legaal was. Maar sinds woensdag heeft een rechter besloten af te wijken van de auteurswet en deze op een zeer creatieve wijze te interpreteren.

Een rechter heeft besloten te stellen dat materiaal verkregen uit illegaal aanbod, dat materiaal illegaal maakt (en het verkrijgen daarvan ook illegaal). Vreemd, want ik mag voor eigen gebruik (of studie of oefening) een kopietje maken van een auteursrechtelijk beschermd werk (artikel 16b Auteurswet 1912). Er wordt door de wetgever niet gerept over de wijze waarop ik die kopie moet maken, noch wordt er gesproken over het feit dat ik eigenaar moet zijn van de muziek waarvan ik een thuiskopie maak.

Downloaden is gelijk aan kopiëren en was dus tot woensdag een manier om een thuiskopie te maken. De status van het aanbieden van die muziek (uploaden) is vandaag nog steeds hetzelfde als tot woensdag; we mogen nog steeds geen kopietjes weggeven/verkopen/etc.

Hoe dan ook, wellicht volgt er een hoger beroep waarin dit vonnis wordt ontkracht. Misschien gebeurd dit niet, maar dan nog kunnen rechters in volgende zaken ervoor kiezen om oudere jurisprudentie aan te houden. Misschien gaan rechters toch afwijken van de auteurswet (en zich meer richten op de praktische kant – eventueel zelfs Europese richtlijnen boven de auteurswet zetten), dit zullen we dan vooral privaatrechtelijk gaan merken.

Justice heeft een nieuwe video uitgebracht, en die is me toch een potje vet. Ik begreep van een andere site dat er niet daadwerkelijk een gedachte achter zit. Puur de wens een video te maken die niet uit te zenden is op teevee, zoals het liedje niet uit te zenden is op de radio.

Le radio FG, c’est tres bien!

FG Underground!

Ik zie best veel films – zelden in de bios – en voornamelijk ook nog eens goede films (omdat ik er iets over lees). Dit keer echter een film die ik enkel van de reclames ken: Juno. Michael Cera zit erin, dus ik verwachte wel weer een hilarische film (ala superbad).

De film gaat over een meisje die zwanger raakt van haar beste vriend en nu dus met de sores zit van zwanger zijn en wat te doen: abortus laten plegen of iets ondernemen met het kind (houden, laten adopteren). Het eerste lijkt het makkelijkste, dus dat doet ze maar. Ze hoort alleen vlak voordat ze de abortuskliniek ingaat (overigens een deprimerend zooitje) dat het kind al nagels heeft. Ze besluit het kindje dan maar geboren te laten worden en daarna te laten adopteren (het liefst door ‘a thirty-something graphic designer with a cool Asian girlfriend who kicks ass on the bass guitar’).

Allemaal leuk, zoetsappige film (Ellen Page is leuk meisje ), etc. Vermakelijk zeker. Voor een review van de film lees je maar de echte recenties. Wat mij echter op viel is dat soundtrack echt gaaf is. Ik ben niet helemaal bekend met het genre muziek in de film, maar ik vond het wel leuk! (Deed me denken aan Peter, Bjorn and John – maar dan anders.) Kimya Dawson heeft een groot deel van de nummers uit de film op haar naam staan, check die muziek eens uit (vooral als je de film hebt gezien) – een start is bijvoorbeeld de Juno OST (original soundtrack).

Filmpje (the Moldy Peaches met Kimya Dawson links):

Het nieuwe jaar is alweer begonnen, dus het is tijd voor m’n ‘pursuit to happy-summerness’ versie 2008 (op naar hier).

Wat liedjes om in de mood te komen:

Deze week een hoop leuke albums tegengekomen, dus meteen weer een zooi nieuwe nummers in m’n muziek-library.

Laten we beginnen met Gorillaz – D-Sides. Kom er op neer: aantal onbekende nummers en een hele hoop remixen van nummers van hun voorgaande album, Demon Days. Desalniettemin leuk om weer naar Gorillaz te luisteren.

Next is The Killers met Sawdust. Heb ik nog niet geluisterd, dus ben benieuwd!

Zelfde geld voor Groove Armada 10 years: From The Vaults 1997-2007, ook nog niet geluisterd.

Dan hebben we nog de nieuwe NOFX, namelijk ‘They’ve actually gotten worse live!’. En dan mag ook wel gezegd worden. Het is een live album, maar de jongens zijn zo bezopen dat ze meer lullen dan muziek spelen. De muziek die ze spelen brengen ze wel goed te gehore. Meestal.

Ook nieuw is Oblivion with Bells van Underworld. Volgens recensies is het een pareltje. Ik luister hem nu op dit moment, en vind het (gelukkig) vooral Underworld.

Alive 2007 van Daft Punk is weer eens een album van de twee parijzenaars. Die ga ik nog luisteren, ben benieuwd!

En last but not least, van de week een relaxte producer gevonden; Mark Ronson. Ik heb er wat van gehoord bij een collega in de auto, en dat beviel me wel. Het album heet ‘Version’.

‘t Is nog altijd wat stilletjes, maar hier een video/liedje die ik je echt niet kan onthouden.