Rond deze tijd begint de zomer weer te kriebelen, elk jaar ga ik dan weer opzoek naar muziek om weer in die zomerse sfeer te komen. In de afgelopen tijd heb ik er meerdere posts aan gewijd: 2007(1), 2007(2), 2008 en 2009. Mijn pursuit to happy-summerness.
Ook nu heb ik al een maand lang zin in zomer. Lekker op een terrasje zitten, lachen met vrienden, geen gedoe, zonnetje op je bol. Helaas kon ik geen toepasselijk nummer vinden, maar zojuist kreeg ik een fijn nummer toegeschoven. De video doet niet zoveel, maar de muziek is heerlijk fijn.
Nizlopi… ook ik had er nog niet eerder van gehoord.
Een van hun nummers is ‘Golden Boy’ en iemand is zo creatief geweest om een stukje van The Brady Bunch eromheen te hangen. Ik kende The Brady Bunch niet, maar voor zover ik wikipedia begrijp was het een soort van gezellige familieserie voor de hele familie. Maar dat doet er weinig toe, je gaat namelijk zeker lachen om onderstaand filmpje (het hele nummer).
Jawel, ik had de releasedate effe gemist dus hij is er alweer een tijdje. Maarrrr de nieuwe Le Le is er . Het vorige album Flage had ik helemaal kapot gedraaid. Het nieuwe album, Marble, heb ik nu 1 luister rondje gegeven en moet (helaas) concluderen dat het bij lange na niet tipt aan Flage.
Flage was helemaal ganz geil met Duits en Frans prietpraat, Marble is vol met Engels en Nederlands. En juist dat Franse geouwehoer was juist zo leuk. Ook de korte speeltijd (ruim 24 minuten) maakt het niet echt een album waar je lang op blijft hangen. Al heb je natuurlijk wel de gratis downloads Kni Kna Knallen en Golden Boy, wat de tijd oprekt naar ruim een halfuur (en die twee nummers zijn niet de minste!).
Hoe dan ook, muziekaal is het weer een strak plaatje met leuke teksten. En samen met De Machine van De Jeugd van Tegenwoordig erg leuk voor anderhalfuur lol.
Beste nummertje van het album is Luxe Benen, nog zonder video maar desalniettemin via YouTube te beluisteren.
Bertje heeft het errug zwaar gehad afgelopen weekend, maar Yayo wil nog graag ff er tegenaan. Hoe dan ook, overtuiging werkt altijd. Herkenbaar. Jawel, een geniale clip bij een geweldig nummer van De Jeugd van Tegenwoordig. Ofwel, zoals iemand op YouTube zei (ik parafraseer): “Ze hebben de genialiteit van het nummer omgezet in beeld.”
Jammer genoeg mag ik em niet direct hier laten zien van YouTube, dus doen we het met een linkje met de video: CHECK! (Vergeet HQ niet aan te zetten voor beter geluid.)
Deze mag ik gelukkig wel includen, en doe ik dan ook lekker (Tik Tak):
Dat Michael Jackson dood is, doet me niet zo heel veel. Leuke muziek (in z’n tijd…), maar die kerel was zo fucking raar geworden.
Maar dat weerhoud me er niet van om een beetje rond te zoeken naar gerelateerde zaken. En onderstaand grafiekje is wel heel erg leuk gedaan. Het is gemaakt van data van Last.FM en vergelijk Michael Jackson met Prince en The Jackson 5. Je ziet een enorme stijging van Mchael Jackson’s liedjes (inclusief een dipje rond de lunch). Apart dat The Jackson 5 totaal geen stijging laten zien (nuja, zichtbaar op de schaal van de grafiek) – hij zong toch ook echt daar in.
Nog eentje van Le Le. Hoewel ik dit nummer niet zo vet vind als Jean-Pierre Le Douche of Breakfast, is de clip wel weer geniaal. Zo eentje die je bijna elk frame wilt stilzetten om te kijken wat er allemaal te zien is. Maar helaas, geen tijd voor… ben hard aan het arbeiten op dit moment. Veel plezier met deze ode aan de (blijkbaar) grote fotograaf Nico Jesse: Le Le – Ich Clack Dich
Ik zag deze zowaar op MTV (dat ze daar nog goeie muziek uitzenden). Eagles of Death Metal met I wanna be in LA; niet al te serieuze muziek met een fijn geluid. Check de clipppppp.
Ik kan er niet op wachten: zomer zomer zomer zomer zoemra zoemraer zomzer ZOMER.
Nog anderhalve maand en we zouden weer kunnen chillen op het strand (fingers crossed). En hoewel er deze zomer voor mij niet echt vakantieplannen in zitten – gaan er geheid dingen gebeuren. De wel bekende pintjes op het strand; de bbq’s; zwoele zomeravonden met een lekker glas geel, roze of rood; een kort roadtripje. Eindelijk weer mooie vrouwen in korte rokjes en gewoon een t-shirt kunnen dragen met big pimpin’ zonnebril. Ja ik weet het wel.
Afijn, de bekende pursuit to happy-summerness. Elke winter opnieuw – aftellen zodra het januari wordt. Voorspelbaar.
Hier nog een lekker nummertje om in de mood te komen. Le Le – La Bouche.
Moet je eens horen: ik ben dan wel geen neger noch in to the arr en bee, maar dit nummertje is wel errug lekker. Maar staat buma nu voor het geld wat ze er voor krijgen of zijn die papiertjes in hun zak gewoon snowseals?
Dit lijkt me een fijn nummertje om te draaien met een pilsje in de hand, zonnetje op je bol (waar blijft die FUCKING zomer). De Jeugd van Tegenwoordig – Buma in m’n zak.
. Het vorige album 
