Jezus Christus, wat ik nu weer meemaak.

Gisteren had ik een gezellig feestje van wat geneeskunde studenten. Komt natuurlijk wat alcohol bij kijken en soms ga ik raar dromen van alcohol. Zeker als het spul als wijn en likeur is, omdat al het bier alweer op is. Eigenlijk alleen bij van die zoete likeurs als Malibu enzo. Ik droom niet zo heel vaak raar, want die likeurs rotten m’n tanden weg dus drink ik het niet zo vaak. Enfin, lekker belangrijk. De inhoud van die droom is boeiender: ik droomde dat ik weer in het huis woonde waar ik was opgegroeid, samen met m’n ouders. En blijkbaar met een priester of iets gelovigs (iemand met een bijbel in de hand). Als agnostische atheïst trek ik dat soort mensen zeer slecht. Dat maakte ik in mijn droom ook duidelijk: dat soort mensen duld ik niet in m’n huis. Gevolg was ruzie en alles.

Die droom doet er verder niet zo toe. Wat gebeurde: ik werd wakker met een hele vieze kut kater. Je kent het allicht: koppijn, smerige smaak in je bek en een gevoel dat je elk moment de wc-bril gaat knuffelen (maar dat niet doet en dus weer een gootsteen onteerd of iets dergelijks, omdat de plee te ver lopen is, waardoor je ’s middags dat weer mag opruimen, zodat je het dan nog eens dunnetjes over kan doen. Broodjes kebab geweekt in alcohol en maagzuur. Lekker.).

Goed, kater en net wakker. Gaat de deurbel. Meestal kan me het weinig schelen, ze gooien wel een briefje door de deur (en ik verwacht niemand om 11:15). Maar vandaag verwacht ik wel iemand, namelijk de postbode met een pakketje. En je weet hoe snel die weer in hun busje stappen, zodat ze het morgen nog eens kunnen proberen als je er ook niet bent. En bij poging drie ben je er weer niet, dus mag je het afhalen. De volgende werkdag. Je snapt: ik wilde dat pakketje nu hebben en niet over tig werkdagen.

Ik spring uit bed, ga weer even op de bedrand zitten: want duizelig en een slokdarm die aan het werk wil, sta weer op en loop naar de deur. Dus ik sta in m’n boxer in de deuropening en zie dat het de postbode niet is. Tenzij hij nu twee lelijke oude vrouwtjes is die een zwarte jas dragen (in plaats van het immer gezellige PTT-rood of TNT-oranje).

Mormel: “Goedemorgen, ik wil met u praten over de waarden uit de bijbel.”

Ik: “Ik kom uit m’n bed voor de postbode, ik heb een gruwelijke hekel aan godsversprijders en heb godverdomme een kater die zelfs jezus niet wegkrijgt met z’n heilige handjes. Nee, ik heb daar geen zin in. Nu effe niet. Besides, als ik al iets lees is het non-fictie. Veel leuker. Geen succes verder met uw missie.” klap deur dicht.

Bedenk ik me net: het was fucking woensdagochtend 11:15. Is de doelgroep van de bijbel enkel studenten en werkelozen?

Stem of voeg toe aan :