Ou et les ho's?

Blog.em met Jochem

Veridis Quo [MMVI - MMX]

De Nederlandse QI: not really QI

QIAls je onderstaande een beetje wil volgen, is het handig te weten hoe de Britse QI werkt. Weet je dat niet, lees dan deze wikipedia pagina.)

QI kijk ik al een tijdje bij de BBC (nouja, ik download de aflevering, lui als ik ben) en daar is de Britse humor onnavolgbaar (al moet ik bekennen dat sommige grappen aan mij voorbij gaan). Ik heb nu ongeveer twee en een halve aflevering mogen zien van QI bij de VARA, dus ik mag ik daar vast wel wat over vertellen. Nou, het kan helaas niet tippen aan de Britse versie. Logisch ook, want Nederlanders hebben niet zulke leuke humor. Ze denken vaak adrem te zijn, terwijl ze dat eigenlijk niet zijn.

Wat mankeert er ondermeer aan (geen volledige analyse, slechts wat in mij op kwam vanaaf):

  • De gasten zijn niet grappig. Het zijn vaak derde rangs komieken – Sara Kroos, Sylvester Zwaneveld (van Arie en Sylvester). Er was recentelijk zelfs iemand die niet wist dat er geen serieuze puntentelling is.
  • Over puntentelling gesproken: in de Britse versie worden er veel minpunten weggegeven (hoort erbij), maar in de Nederlandse versie worden er TE veel minpunten weggeven. Een verschil van +16 en -67 (of iets van die orde) is gewoon niet leuk. Minpunten geven om het minpunten geven… jammer.
  • De onderwerpen worden niet leuk behandeld. De verschillende onderwerpen worden te snel behandeld. Wellicht omdat er geen dialoog op gang komt tussen de deelnemers, maar ik denk ook omdat het geen QI onderwerpen zijn. D.w.z. het zijn dingen die helemaal niet Quite Interesting zijn, maar gewoon algemeen bekend. Deelnemers weten dus vaak vrij snel het goede antwoord, waarna het onderwerp wordt afgesloten en men verder gaat met het volgende onderwerp. Het hele idee is juist dat men blijft hangen bij 1 onderwerp en daar leuke gesprekken over hebt, zonder eigenlijk interesse te hebben in het antwoord (omdat de presentator vaak de enige is die het weet).
  • En als laatste: Arthur Japin is niet Stephen Fry. Volgens mij is Stephen Fry zichzelf, Arthur Japin doet daarintegen een beetje te interessant.

Ik betwijfel of het concept ooit zal werken op de Nederlandse TV. Maar als ze proberen wat meer de nutteloze discussies op gang te krijgen, en daarmee hopelijk de humor te verbeteren, zijn ze al een heel eind.

Update: Hier nog een alleraardigst interviewtje in DWDD (negeer meneer Mulder).

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op GeenRedactie Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

Geen reacties. Reageer of Ping

Reageer op “De Nederlandse QI: not really QI”