Zaterdagavond had ik een reünie van mijn laatste basisschool. En het was onzin.

Echt, reünies zouden verboden moeten worden. Allemaal mensen die je in jaren niet gesproken hebt en enorm anders zijn dan jij. Terwijl ik, geloof ik, volwassen ben geworden, zit je opgescheept met een paar halfzachte doetjes en een jongetje dat vuurtje steekt (bedenk goed: hij is 19 en studeert/curseert in Leiden. Hij wil daar niet wonen zodat hij lekker dicht bij het duin zit en fikkie kan stoken).

Het gevoel wat je eraan over houd is zoveel als: leuk jullie weer eens gezien te hebben, zullen we dit NIET herhalen? Meer nee hoor… er komen hier en daar alweer kreten om dit vaker te doen. Jezus, dat er dus mensen zijn die deze ongein leuk vinden.

Nee, mij zie je niet meer op reünies, tenzij het met leuke mensen is die je nog wel regelmatig ziet. Hoe ik het in godsnaam heb kunnen uithouden tot laat is voor mij nog steeds een vraag…

PS (weet je wat dat betekend ?: post scriptum): Bovenstaande doet niets af aan de organisatie, hoor. Ik weet dat een hoop mensen helemaal blij worden voor reünies en er weer een jaar of 10 op kunnen leven, maar voor mij geld dus ongeveer het tegenovergestelde.

Stem of voeg toe aan :