Een update van mijn kant op dit onderwerp: ik heb een tijdje Twitter gebruikt, ben vervolgens een jaar (of wellicht zelfs langer) gestopt en ben sinds kort weer een actieve twitteraar.

De reden dat ik stopte met twitter was zowel het gebrek aan het ontstaan van enig dialoog en de overdaad aan informatie.

Het eerste punt ging er voornamelijk om dat ik weinig ‘echte’ vrienden op twitter had: de mensen die ik volgde kende ik vaag via artikelen op (bijvoorbeeld) blogs. Mensen die ik beter ken zag ik niet op twitter (bijvoorbeeld reallife vrienden, collega’s en internet kennissen). Hierdoor raakte ik nooit echt in een soort gesprek (al waren het maar 3 berichtjes over en weer over een bepaald onderwerp). Daarmee ontstaat het gevoel dat je maar in het luchtledige loopt te ouwehoeren.

Daarnaast volgde ik dermate veel mensen die ik dus niet goed kende, dat al die kleine dingetjes van die onbekende mij absoluut niet boeide.

Op dit moment is er echter een groepje vrienden en kennissen die wel (redelijk) actief twitter gebruiken, en hiermee is het meteen een stuk leuker. Je weet dat die vrienden kennissen het aardig (of zelfs leuk) vinden om je tweets te lezen en tegelijk vind ik het ook leuk om hun tweets te lezen. Gevolg van het persoonlijker worden van mijn twitter is dat ik wel mijn twitter berichten geblokkeerd heb: je kan ze niet meer publiekelijk lezen, maar moet mij eerst vragen om ze te lezen (wat ik doorgaans gewoon toelaat). De reden hiervan is omdat het soms dermate persoonlijk is, dat ik het niet interessant vind dat anderen dit ook weten (bijvoorbeeld op welk adres ik mij bevind of hoeveel bier ik gedronken heb).

Naast de vrienden en kennissen volg ik een groep mensen die simpelweg wel interessant twitterren: politici en bepaalde organisaties. Alle onbekenden die op geen manier echt veel met mij te maken hebben, follow ik niet meer.

En last but not least: met bepaalde software (zoals TweetDeck) kan je de mensen die je volgt onderverdelen in bepaalde groepen, hiermee is het makkelijker om het kaf van het koren te onderscheiden. Berichten van vrienden lees ik eigenlijk altijd wel, berichtjes van politici wil ik nog wel eens overslaan als ik het te druk heb om alles te lezen.

heeft twitteren nut? misschien, maar dat hangt vooral van de inhoud en je netwerk af – en dat is dus puur persoonlijk.

inmiddels zijn er blijkbaar al mensen die zichzelf anti-twitter noemen – een vage term – als je twitter niet nuttig of interessant vindt, dan gebruik je het niet – maar dat is niet anti, maar non-twitter of niet-twitter – ben je anti-twitter, dan ageer je er tegen. en dan ben je toch bewust met twitter bezig.

Dus nogmaals, twitter gebruiken of twitter leuk vinden is geen verplichting. hetzelfde geldt dus voor hetwetter.nl, een site die zonder het bestaan en het succes van twitter waarschijnlijk zelfs nooit zou zijn gemaakt.

en dan heeft ROBERT het over gezeur met nietszeggende followers – daar gaat getwetter ook last van krijgen – als iets succesvol is, gaat er misbruik van gemaakt worden – maar als je een follower niet vertrouwd, kan je die follower blokkeren

Bij twitter, maar ook alle andere sociaal netwerk sites, zoals Hyves en MySpace, krijg je steeds meer rotzooi, en dat komt deels door tools als genoemde twitterific, die het plaatsen van een tweet makkelijker maken – door velen wordt er dan niet eens meer nagedacht over wat ze schrijven – ook kranten hebben er last van – kijk maar naar het gigantische aantal ongenuanceerde ongefundeerde reacties onder veel krantenartikels op bijvoorbeeld AD.nl en Telegraaf.nl – de meesten reageren puur op de kop van een artikel

dus, gebruik twitter als je er wat aan hebt – al was het alleen maar als geheugensteun – gebruik ‘t niet als het je niet interesseert

en als je het gebruikt, denk erover na in hoeverre het van belang is wat je schrijft, en hoeveel je van je eigen situatie/locatie etc. plaatst – want het is hetzelfde als de rechten van een arrestant in de U.S. of A.

You have the right to remain silent. Anything you say can and will be used against you

Los daarvan: wat doe je hier, reageren op een weblog berichtje, als volgens jou de zin des levens iets van ‘nuttig en van toegevoegde waarde voor de maatschappij zijn’ is. Jouw reactie is niet echt van toegevoegde waarde voor enig groter goed.

Los daarvan zelfs, mensen hebben verschillende doelen in het leven. Zoiets iets niet weten is erg kortzichtig. Sommigen hebben als doel ook nog plezier maken, los van alle grote vragen van het leven. Dat jij die niet hebt, maakt het nog niet dat jij mensen mag vertellen dat ze iets ‘zinnigs’ in plaats van iets ‘onzinnigs’ moeten doen.